Margrieta en Arend in Yorkshire

Dover Castle Het programma van vandaag belooft een mooie afsluiting van de vakantie te worden, waarin we op elegante manier het begin spiegelen. Niet alleen slapen we in hetzelfde hotel, we palnnen ook in hetzelfde restaurant te eindigen, dit keer wèl na een evensong. Bovendien herbergt de voornaamste bestemming van vandaag, het kasteel van Dover, ook de commandobasis van waaruit de evacuatie uit Duinkerken gecoördineerd is, dus we zien ook de andere kant van de geschiedenis die we ruim twee weken geleden aldaar tot ons namen. Wel besluiten we te vragen om een andere kamer. Ditmaal huilt er geen baby maar zoemt er een lift aan de andere kant van de muur. De wisseling blijkt gelukkig geen probleem te zijn, en na het ontbijt zijn we in een mum van tijd in Dover, en in nog een mum bij een "overflow parking" vanwaar we het kasteel binnenlopen - het kleine parkeerplaatsje op het kasteelterrein is voor niet-invaliden al vol.  Kasteelmuren Het blijkt dat we er beter aan hadden gedaa...

Pevensey Castle Een nieuwe rijdag breekt aan, meteorologisch prettiger dan de vorige. Het plan is om in alle rust westwaarts te rijden en daarbij vooral ook een stukje langs de kust te gaan. Als we weggetjes met wat minder heggetjes kunnen vinden, zoveel te beter. Dat laatste blijkt nog niet mee te vallen. Als je een ouderwetse (goede) autoroutekaart koopt, willen daar de wegen met mooi uitzicht nog wel eens op gemarkeerd zijn, maar ook wij zijn dat stadium inmiddels gepasseerd en verlaten ons uitsluitend op elektronische hulpmiddelen: te weten, een combinatie van Google Maps op de telefoon van Margrieta en de routewijzer in de auto. Die hebben beide hun voordelen, maar als het gaat om de natuurschoonste route kunnen we niet veel meer doen dan aangeven dat we snelwegen willen vermijden, en tussenstops uitzoeken die in een AONB liggen. Vervolgens moet je afwachten waar je langs gestuurd wordt, en dat zijn dan soms weggeTJES met HEGGEN, waar je blij bent dat niet veel anderen op het dwaz...

Oude stenen Vandaag duiken we een flink eind terug in de tijd. Terug naar de prehistorie, door Stonehenge te bezoeken, en terug naar de Romeinse tijd, in de vorm van de Romeinse baden waaraan Bath zijn naam te danken heeft. Stonehenge is een uur rijden. De weg wordt zonder avonturen afgelegd. Bij de parkeerplaats gearriveerd is van de stenen nog geen spoor te bekennen. Dat is vreemd, ik herinner me een drukke autoweg die nog geen honderd meter langs het monument liep: één van de redenen waarom ik er als lagere-schooljongen zo weinig van onder de indruk was. Na ons wat nader verdiept te hebben bleek mijn herinnering niet fout te zijn, maar heeft men een jaar of tien geleden na vele jaren lobbyen het geld bij elkaar gekregen om die weg een kilometer te verleggen, de oude toegang autovrij te maken en de entree bijna drie kilometer verderop te plaatsen, over een heuvelrug zodat je van hieruit inderdaad nog niets ziet. Verschillende stadia Voor het verdiepen hebben we wel even tijd omdat oo...

Bibury, Cotswolds Ons hotel, de Abbey Mead, ontpopt zich als het slechtste dat we ooit meegemaakt hebben, niet alleen deze vakantie maar in onze totale collectieve herinnering. Dat ligt niet aan de locatie of aan het personeel, maar aan het gebouw en de inrichting. Te beginnen met een bed dat alleen door heel magere mensen voor tweepersoons zou worden aangezien, en waarvan het matras vele graden te zacht is en een kuil vertoont ter grootte van een archeologische opgraving. Tot zover helaas niets unieks, dit hebben we allemaal al wel eens ondergaan, hoewel niet persé in deze mate of deze combinatie. Wel bijzonder is dat het bed aan het hoofdeind een kleine tien centimeter lager is dan aan het voeteneind, tengevolge van een vergelijkbaar gebrek aan horizontaliteit van de vloer. Waar het hotel zich tenslotte het meest door profileert is de kwaliteit van de waterleiding, met name van de stortbakken van de toiletten van de buren: deze veroorzaken een geraas zonder weerga, waarbij je nog net...

Dag Dales! Na een weekje nemen we afscheid van ons huisje hier. Het was een prettige ruimte, met aparte keuken, klein zitkamertje (met vrij slecht zitmeubilair), alleen boven een toilet (erg onpraktisch), en gelukkig een goed bed. Het kleine terrasje hebben we niet kunnen bezitten, aangezien het weer niet meewerkte. De bedoeling was om hier wat tot rust te komen; dat is Dales geslaagd. Onze spullen liggen over alle ruimtes verspreid, het inpakken vergt wat zorgvuldigheid; maar we zijn ervaren en halen de vereiste vertrektijd van 10 uur bijna. Op het moment dat we vertrekken en ons afval in het daarvoor bestemde schuurtje deponeren zien we het autootje van vermoedelijk de schoonmaakploeg de grintlaan naar het huisje opdraaien. We hebben ons in de verloren uurtjes van de afgelopen dagen over de planning van de rest van de vakantie gebogen. Engeland is groot, en de enige echte constraint is dat we woensdagochtend met de trein het land weer verlaten. Door ervoor te kiezen om de Romeinse ba...

Oppenheimer Vandaag dan deel 2 van de combo: Oppenheimer. Dankzij de langere aanlooptijd hebben we kunnen kiezen voor een nabijere bioscoop, namelijk nu wel in het échte Richmond. Groot is de keus aan bioscopen hier al met al niet, kennelijk moet je als Dalenaar (op de juiste manier uitgesproken) niet de ambitie hebben om een beetje bij te blijven in het moderne cinematografische geweld. Bij mijn speurwerk op het alwetende internet trof ik wel op een betrekkelijk grote bioscoop die nog geen maand geleden zijn deuren heeft moeten sluiten; als reden werd Covid aangevoerd. Die lijkt hier duidelijk meer sporen te hebben achtergelaten dan in Nederland. Bolton Castle Tijdstip en weertype laten toe er nog een kasteelbezoekje aan vooraf te laten gaan: Bolton Castle, niet te verwarren met het 100 km verderop liggende plaatsje Bolton. We zijn inmiddels natuurlijk kasteelexperts en zien onmiddellijk dat het hier gaat om een gebouw van aanzienlijk jongere datum dan, pak 'm beet, de Clifford To...

Roze Andermaal een dag waarop alle weerdiensten die wij vinden kunnen grijzigheid en regen voorspellen. Was er ook maar één die er anders over dacht, wij zouden die kiezen en de dag zonnebadend doorbrengen. Maar helaas. We hebben dit al zien aankomen en de plannen voor deze dag zijn al gesmeed: we gaan naar Richmond om ons daar te onderwerpen aan de filmcombo van deze zomer. Barbie en Oppenheimer (samen aangeduid als Barbenheimer), twee films die in het filmspectrum diametraal tegenover elkaar staan. (Heeft een spectrum een diameter?). We doen als eerste Oppenheimer, die is lang, donker en serieus; als tweede Barbie, minder lang, roze en belachelijk. Vlak na het ontbijt, als we ons opmaken voor vertrek, ontdekken we dat we tickets geboekt hebben voor een bioscoop in Richmond, London. Dat is 400 km rijden, dat halen we niet vandaag. Hebben we ons toch nog voor de gek laten houden door al die rijke bergen! Niet (al teveel) getreurd, één van de films laat zich nog afzeggen, de andere schr...

Oude kolentender De pauzedag gisteren was mede gekozen vanwege het verwachte, en ook daadwerkelijk gerealiseerde, weer: een voorlopig dieptepunt van de baro- en thermometers. Of het de hele dag geregend heeft weten we niet, want we hebben niet de hele dag uit het raam zitten kijken, maar de kijkmomenten die er waren lieten wel een grijs beeld zien. Vandaag zijn de vooruitzichten beter, en hebben we onze zinnen gezet op een wat recenter stuk Engelse cultuur dan de middeleeuwen, namelijk het enige stuk spoor dat de Yorkshire Dales kennen. In de tweede helft van de negentiende eeuw is er van Settle, aan de zuidkant van de Dales, naar Carlisle, vlakbij de grens met Schotland, een traject van meer dan honderd kilometer spoor aangelegd, met 14 tunnels en 22 bruggen, inclusief het hoogstgelegen stuk commercieel spoor en het hoogstgelegen station in Engeland (Dent). De beschrijvingen zijn lyrisch, en hoewel de Hogwarts Express hier nooit gereden heeft lijkt de meest bekende brug, bij Ribblehea...